Zargotin Mihemed HENÎFÎ Û.. gurzeke dîtir ji zargotina EFRÎN ê Daneheva: Pîr RUSTEM

BO DAXISTINê PIRTOKê JI VIR
https://www.4shared.com/web/preview/pdf/Y6SkWUQTba?

 

 

  • Navê Berhemê: Mihemed HENÎFî Û.. gurzeke dîtir ji zargotina EFRÎN ê
  • Navê daner: Pîr RUSTEM
  • Cûreyê Berhemê: Daneheva
  • Çap: çapa Elkitroniya yekemîn 24Sibatê.2017 S
  • Hijmara xelekirî: 6
  • Mafê weşan kirina pirtokê Ezber kiriye ji nivîskar e, û çapa Elkitronî ya komcivîna Zanyarên Azad re ye

https://reberhebun.wordpress.com/

bo weşandina Berhemên we fermo têkildar bin:

reber.hebun@gmail.com

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mihemed HENÎFÎ

 

 

 

 

 

 

Bi navê Yazdan ê dilovîn û dilovan.

 

 

 

 

Hemd û şukir ji Xwedê re

                         selewat ji Mihemed Mistefa re

Elî û eshabê wî giştika re

                         royê heft hezar car jê re(1)

Xwedê û ya Reb ekberî

                         selewat û selam tim li serî

Jêre hat wehî û kîtab

                         wan jî da me weiz û xîtab

Açiqkirin eyb û îtab

                         beyankirin xeta û sewab

Rokê bi emrê Elah û muîn

                         derbaskir Cebraîl emîn

Emrê Reb elalemîn

                          pir hewas kir Cebraîl emîn

Ji ezman dahat rûyê zemê

                          hatî hizora Mihemed emîn

Ne emrê herb û xeza

                          hatî emrê ceng û ceza(2)

Go ya Elî elmurteda

                          emrê Xwedê ji te re soze(3)

Go ya Elah, Reb elxefar

                           bi emrê Mihemed çar yar

Hezretî ELÎ li Dindilê bû sîwar

                           raki şûrê xwe yî Zulfiqar

Go ya Elah ya sitar

                           go ya ezîz ya xefar(4)

Êkê here dîn ezar kê

                           kê qebûl kir bikê dost û yar

Berê xwe da diyarê kifar

                           kafira bike talan û tar-mar(5)

Wexta Elî ji Midînê bi rê ket

                          gelek eshabe rabûn pê ket

Çavê Mihemed Henîfî lê ket

                         ew jî rabû, ew jî bi pê ket

Go ya şêrê Xweda; “ebî”

                         dilê min rabû çare nabe

Mineta min li ser te be

                         tu kê min jî bi xwe re bibe

Elî xwe ji Dindilê çekir  

                         herdu çavêd lawê xwe maçkir

Dest hilanî due lê kir

                         suhbet û tenbîh lê kir(6)

Got: tu yî bi çûkî, law can fîda

                         tu damîş nabî li ceng û ceza

Hîn ne ferze ji te re xeza

                         tu here ji xwe re nav yaxorza

Ey cîgerê minî ezîz û delal

                         tu vegere here rûne li mal

Eger sebra te netê li mal

                         ji xwe re xewke bi eşq û xeyal

Şev dirêjbû; bû meh û sal 

                         netê çava xewa zelal

Seyda rabû bi husin û cemal

                         Quran xwend bi ismê Celal

Nimiya sibêkir bi kemal   

                          got ezkê herim awa xezal

Siwar bû rakir tîrkevan

                          berê xwe da çiya û çolan

Ji xwe re kir ger û seyran  

                          dike awa teyr û heywan

Di bin re deşt bû, di ser re çiya bû  

                          xezal ji pîşê rabû

Heywan rabû ew winda bû

                          aqil ji serî bela bû

Hin şewitî, hin jî pir şabû    

                          got Xweda û ya Reb çi belabû

Hesret kişand meraq rabû   

                          bi emrê Xweda û Elah bû

Got: ya Reb carek din bibînim   

                         bi xweşî bigrim lê nexînim

Hedya bibim li xelkê bibînim     

                         sebra dilê xwe pê hûnim

Bi xweşî bigrim vê şêrînê          

                         bibim bajarê Midînê

Jin û mêr kesek nemîne            

                         her kes werê ji xwe re bibînê 

Pir lê gerî çare nekir                  

                         îza xezalê wî winda kir

Xezal derê, pir lê gerî                   

                         kemend çekir lê kir qîrî

Ji kemendê filitî paş xwe nerî     

                         aqilê Mihemed Henîfî firî

Dest avêt tîrkevanê                   

                         êkê lêxînê li wê heywanê

Qêmîş nabe, dest narinê            

                         dibê ya Reb tu zanê

Kevan danî kemend rakir         

                         dîsa xezal, wî winda kir

Pir lê gerî çare nekir                   

                         qoriya gêwir beyan nekir

Ket qoriyê, xezal sekir               

                         xezal nedî çare nekir

Delxa eşqê lê zêdekir              

                         di cih de rûnişt, gavek çenekir

Xewê li fikrê xelibkir         

                         hespê xwe berda bi xwe jî xewkir

Mebê qoriya gêwir-şer              

                         dused siwar begcî li ber

Di sere narê çûkî pere              

                         bi şev ordî-ordî digere

Qoriya gêwir bi dar û biye    

                         di bin re deşt û di ser re çiyaye

Mihemed Henîfî di xew de maye    

                         bi serde hatî dewriya dijmine

Hatin li dorê sekinîn                       

                         li hev nerîn bi hev re kenîn

Fereh, fereh li dora wî gerîn            

                         xayîn-xayîn li wî nerîn

Ji ku hatî ev lawikê dîn                  

                         ji me re hespê hişîn

Wexta husin û cemala wî dîn (dîtin)        

                         ecêb man, aqil firîn

Li hev rûniştin, bi hev şêwirîn         

                         gotin: me wek vî camêrî nedîn

Hev melîke ne însane                      

                         ne beşere, ev ruhane(8)

Çi ecêbe kes nizane                         

                         ya sitar û ya rihmane

Çaxa wan bi hev re dendikir            

                         ji xew rabû li dora xwe nerî

Li dora xwe dît dused siwar              

                         wek çêlikê şêra li dora xwe nerî

Vêra gotin: ey mehbob can              

                         tu li çi digerî li van deran

Tu melîke lê însan                           

                         xwe ji me re bike beyan

Ew rabû ser xwe ji nav wan              

                         got: ne melîkim, ez însan

Ji xwe re digerim li aw û seyran    

                         hûn jî xwe ji min re bikin beyan(9)

Bi hev re gotin: huske, huske       

                         virde were tu can xelaske

Hespê bide xwe xelaske                  

                         derb û teina tu derbaske

Mihmed Henîfî got: şorê zêde bi min re nekin

                         edebê xwe mehfezekin

Tiştî ji min omîd mekin                    

                         herin li îşê xwe hûn sekin

Mekin şorê ne bi ciye                       

                         heqê we li hespê min çiye

Li hembera we jî însane                   

                         biçûke pêlewane

Hew ewladê lawê şêrane                     

                         siniye û mislimane

Gotin: tu nizanî ev qoriye                 

                         ev ne ciyê her kesiye

Dused siwar li ber begciye                 

                         mezinê me tabotciye

Tebot got: tu were şorê zêde meke     

                         qulaqê me ker neke

Tu were destê Tabot maçke                

                         li ber biger ê te afkê

Mihmed Henfî got: ey gawirno mekin lafa  

                         bavê min Eliye Elmurteda

Cidê min Mihemed Elmustefa              

                         bi min mekin zor û cefa

Çaxa wan axnemîşnekir                      

                         dused siwar çêwirmîşkir

Mihmed Henîfî çi îşkir                      

                         di seetekê de îşê wan bêtmîşkir

Mihmed Henîfî şêrê bi nîşan             

                         siwar bû bi heybet xwe berda meydan

Bi heybeta Elî Elmurteda                  

                         saykê gurek kete nav pezê

Dused siwar gî qurmîşkir                  

                         serê begê wan kêsmîşkir

Rêka Midînê wî dûzmîşkir                 

                         zikir, tewhîd lê olmîşkir

Serê begê wan hanî  

                         li orta bajêr nîşandêrik danî

Ê ku dî ecêba xwe hilahnî 

                         kesî nedîbû ji kuderê hanî

Elî ji cengê fitilî  

                         serî li orta bajêr dî

Belê çi qoçe, çi seriye 

                         yî qasî serî kerekiye

Got: ev seriya kê aniye   

                         li orta bajêr daniye

Min pir serî gawira qutkiriye

                         weke vî serî min nediye

Gotin: Mihmed Henîfî    

                         ji sê roya bi şûnda bi xwe re aniye  

Elî hat rûnişt li mal        

                         Mihmed Henîfî bi naz û delal

Hat hizorê bi edeba kemal

                         jê kir pirs û cewab û soal

Got: hev çi îşe cîger delal   

                         doxir bibê bi ismê celal

Got: bavo weke te îzin dayî

                         ez çûm awê, min xezalek dî

Xezal çû li paş xwe nerî

                         aqil ji serê min firî

Çi xezal bû, çi xezal bû     

                         pir şîrîn bû, pir delal bû

Hew ne xewn bû, ne xeyal bû 

                         bavo bi emrê Rebê zo Elcelal bû

Wexta xezalê serê min dî   

                         ji xwe wêde heywan revî

Eşqa dilê min li ser firî    

                         ez sekinîm min li pê nirî

Xezal çû, ez diketim dû

                         di ser çiya re hew aşmîş bû

Di qoriya gêwir de hunda bû

                         aqil ji serê min bela bû

Li qoriya gêwir ez peya bûm

                         ez helak bûm, pir westiya bûm

Bi sewt û dengê wan ez şiyar bûm  

                         rabûm ser xwe min deng lê kir

Bi hev re kirin huske-huske

                         virde were tu xwe xelaske

اترك رد

إملأ الحقول أدناه بالمعلومات المناسبة أو إضغط على إحدى الأيقونات لتسجيل الدخول:

شعار وردبرس.كوم

أنت تعلق بإستخدام حساب WordPress.com. تسجيل خروج   /  تغيير )

Google photo

أنت تعلق بإستخدام حساب Google. تسجيل خروج   /  تغيير )

صورة تويتر

أنت تعلق بإستخدام حساب Twitter. تسجيل خروج   /  تغيير )

Facebook photo

أنت تعلق بإستخدام حساب Facebook. تسجيل خروج   /  تغيير )

Connecting to %s