Vejîna Kurd,Xewnên Elendê,HELBEST

BO DAXISTINA PIRTOKê JI VIR:
http://de.calameo.com/read/005270298f82d09496264

https://www.4shared.com/web/preview/pdf/fryssK5Jei

Navê Berhemê:Xewnên Elendê

-Navê Daner:Vejîna Kurd

-cûreya Berhemê:Helbest

-çap: Malxana komcivîna Zanyarên Azad

-Hijmara xelekirî:37

Hemo maf Ezber kirî ye ji daner re
Mafê weşan kirina Pirtokê Ezber kirî ye ji Nivîskar e û çapa Elkitronî Ya komcivîna zanyarên Azad re ye
/
htps://reberhebun.wordpress.com
bo weşandina Berhemên we fermo têkildar bin;
reber.hebun@gmail.com
BO XWENDINA PIRTOKê DAKEV XWARê;

Vejîna Kurd

XEWNÊN ELENDÊ

Helbest

– XEWNÊN ELENDÊ – Helbest.

– Vejîna Kurd.

– Çapa yekê 2016z. 2628k.

– Amadekirina qabê: Yasêr Emîr

– Mafê çapê parastî ye.

Diyarî:

– Ji kevokên ku

hêlûna xwe li paş sînoran ava kirine..

– Ji gelê ku

azaran ji pêsîrên demê dinoşe, û hêviyên kesk li

her berbangekê azad difirîne..

– Ji pênûsên ku tovên evînê li ser dêmên rûpelan

diçînin, û bi ava dilsoziyê wan av didin..

– Ji her kesê ku ez fêrî semaya helbestvaniyê

kirime re..

XEWNÊN ELENDÊ diyarî dikim.

Vejîna Kurd

Efrîn

15.8.2016z

Pêşgotin

Helbest pelandina kemalê ye, kemala, ku qet bi dawî nabe, û pêk nayê, lêgerîna herheyî ye, peyvan derbas dike, an jî bi gotineke din, kirasê peyvan fireh dike, gelek wateyan ji peyvekê dizeyîne, pêre jî zimanekî nû dafirîne, ev ziman zimanê afrînê ye, û afrîn kirike mirovanî ye, realîteya nasbûyî hildiweşîne, û yekeke nenasbûyî dizeyîne.

Aferîn, bi vê wateya xwe, boҫûna kilasîkan, ku digotin divê gotin bi qasî wateyê bin, hildiweşîne. Ҫima? Ji ber ku peyv pirêcaran li hember derbirîna hestan, ji hal dikevin, lal dibin, û nikarin delameta xwe pêk bînin. Pevy bi wateya xwe ya ferhengî sînorbûyî ye, û wate fireh e, ne sînorbûyî ye, dê ҫawa tiştekî sînorbûyî bikaribe yê nesînorbûyî biderbirîne? Ev yeka tenê bi awayekî pêk tê, ew jî ew e, ku em peyvê jî, wek wateyê bê sînor bikin, em wê ji sînoran rizgar bikin; ango wê jî mezin û fireh bikin. Dê ҫawa peyv fireh bibe?

Ev boҫûna me nakeve pey ҫêkirina peyvine nû, ku di ferhengan de nîn in, belê em weha diҫin, ku awayê xebitandina peyvan biguhêrin, peyvan bi awayekî din bixebitînin, ku ji xwener ve were xuyan, ku gelek peyv ji peyvekê diherikin, da were xuyan, ku zimanekî din ji yê pêşîn peyda bûye. Ev yeka tenê bi riya mecazê pêk tê, pêre jî zimanê helbestê dibe zimanekî mecazî. Ka em bi awayê piratîk van boҫûnan binerin. Vejîn di helbesta (Dildar im) de dibêje:

Bi ramûsanên berbangê

çavên sibehê kil didim

Ji keziyên tavê

hêviyan dihûnim

Û bi wan

porê şevê şeh dikim…

Belê…

ez hêvîdar im.

Berî pêşî, tê xuyan, ku ew rengdêrên (sîfat) mirov davêje ser hestan û tiştan, ser nezindiyan; ango tişên bê giyan bi giyan dike, nezindiyan zindî dike; berbang dikare ramûse, sibehê ҫav hene, û tên kilkirin, tavê (roj) kezî hene,hêvî têne hûnandin, şevê por heye, û bi hêviyan tê şehkirin, ango hevî dibin şeh..

Berbang destpêka sibehê ye, ҫavkilkirin sîmbola xweşikirin û nûkirinê ye, tav jî sîmbola ronahî û sipehîtiyê, (ciwaniyê) ye, tevî ku ev sîmbol (tav) bi şevê nîne jî, lê hêviyên ji keziyên wê hatine hûnandin, porê şevê şeh dikin, pêre şev jî bi ronî dibe, ango tariya şevê jî nikare ciwaniya hêviyan veşêre, nikare hêviyan biҫelmisîne.

Dêmek hemî peyvên vê nimûneya jorîn wateyên ferhengî bi paş xwe de hêştine, û hineke nû hilgiritine, ango ev peyv hemî ber bi wateyine nû de şimitîne, pêre jî pergala derûnî ya helbestvanê diyar kirine, ku ew her tim geşbîn û hêvîdar e, û rê li ber hevoka dawî “Belê… ez hêvîdar im” girtine, û cih nedane wê; ango ew hevok li qulafeta helbestê û li derbirîna pergala derûnî zêde bûye.

Zimanê helbesta nû, nemaze ya pexşane, zimanekî guvaştî ye, peyvên zede napejirîne. Eger em careke din vegerin ba mînaka jorîn, ev boҫûna me dê rastiya xwe diyar bike. Ev mînak geşbîna helbestvanê zor numa dide xuyan, ma ҫi hewce bi hevoka dawî heye? Ҫi hewce heye, ku helbestvan bibêje “Ez hêvîdar im”?.

Gelek helbestvanan li gel (şev)ê têkilî ristine, û hestên xwe derbirine. Helbestvanê Îraqê Bedir Şakir Esseyyab peyva (şev) bi sedên caran di helbestên xwe de xebitandiye, lê şev her tim li ba wî sîmbola tarîtî, azarî û sitemê bû. Lê helbestvanê navdar Cibran Xelîl Cibran baş di raza şevê gihêştibû, û mîna hemî romantîkan xwe avêtibû hembêza wê:

“Şev aram bû, xewn xwe di cilên aramiyê de vedişêrin. Heyv şiyar e, û wê ҫav hene, ҫavdêrên rojan in. Were keҫa ahengê, em serdana zeviya evîndaran bikin, heye em bi wê şerbetê şewata bîriyan vemirînin. Dîlbera min! Netirse dîlbera min. Stêrk razan vedişêrin”.

Wusa jî helbestvana me li gel şevê, wek romantîkan, têkiliyan girêdide, ew û şevê delaliyên hevdu ne. Pirên helbestvanên romantîk berê xwe didan şevê, hêminiya şevê baskên xwe dida ser wan, wan jî şev mîna dostekî wefadar didîtin, pêre daxifîn, hem êş û kovanên xwe jê re digotin, û hem jî şahiyên xwe pê re parve dikirin. Şev dibû evîndara wan, di hembêza wê de xewnên xwe dijiyan.

Peyva (şev) di vê kom helbestên Vejînê de 39 caran dubare bûye, ev yeka dide xuyan, ku ew hewesdara şevê ye, û bi piranî dostaniyê li gel şevê girê dide. Şev bi hêminiyê tê naskirin, derdor ker û lal dibin, gerdûn hêmin dibe, û lîstikgeha xewnan fireh dibe, û derûnên romantîk xwe davêjin hembêza wê, û tevna hêviyan dirêsin.

Vejîn jî di helbesta (Di Nîvê Şevê De) şiyar e, dosta şevê ye, di hêminiya bajêr de, heyv pêre dikene, û hêvî nû dibin, û semayê girêdidin, û şevê li wê pîroz dikin.

Gava heyv

bi min re dikene

û bajar hêmin dibe..

hêviyên nûbişkuvî

semayê dikin

û şevê li min pîroz dikin”.

Xuya ye Vejîn hewl dide, ku helbestvaneke, ku nezindiyan zindî dike, were naskirin, vê lomê jî ev taybetî di pirên helbestên wê de diyar e. Di nimûneya jorîn de, heyv dikene, hêvî dibişkuvin, û govendê girêdidin. Bi ser de jî ev nimûne dide xuyan, ku ew her tim hêvîdar û geşbîn e.

Helbest bi vî awayî zimanê xwe yê taybet, zimanê ku ji yê normal cuda ye, dafirîne, zimanê wêneyan e. Helbestvan bi wêneyan raman û hestên xwe diderbirînin. Wêneyên Vejînê hevedudanîn in, yek ji yê din peyda dibe. Hêminiya bajêr li gel kenê heyvê hevbest e, û pîrozkirina şevê li gel dîlana hêviyan hevbest e. Her weha ev tablowê jêrîn, ku di helbesta “Xewnerojk” de, jî wêneyekê ji yê din dizeyîne:

” Hilma tenahiyê..

û vedenga axîneke kûr

bedena Çiyayê Lêlûn

dilerizînin…

Tajanên sibehê

robarên xema çemê Efrînê

gurgîn dikin… ”

Tenahî (tenêtî) dikare hulmê bide û bikşîne, ev hulm jî dikare Ҫiyayê Lêlûn bihejîne, ҫem xemgîn e, û xem jî gurgîn dibe, pêre jî tê xuyan, ku dem di helbestên Vejînê de bi piranî mande û duwaroj tê xebitandin, “kil didim, dihûnim, şeh dikim, dikene, hêmin dibe, semayê dikin, pîroz dikin, birjîne, bipelîne, bila…ji te bê… HWD”, her tim jî geşbînî tê de reng vedide.

Vejîn bi vî awayî balê ber bi cîgeh de jî dikşîne. Cîgeh di helbestên wê de bi qasî bajêr û welêt fireh e, pêre jî cîgeh bi gelemperî tê xuyan. Cîgeh di nimûneyê pêşî de bajar e, lê kîjan bajara ye, ne diyare, pêre ҫarҫewa bûyeran jî fireh dibe, dikare ser welatekî bi tevayî bigre. Lê cîgeh her tim bi vî awayê gelemper namîne, belê di hin helbestên wê de tê sînorkirin, wek ku di nimûneyê jorîn de ҫemê Efrînê ye, û di vî nimûneyê jêrîn de Efrîn bi xwe ye:

“Loooo kurdo..

Xunava kenê xwe

bi ser rûyê

Efrînê de birjîne

Bi tiliya peyvên xwe

giyanê wê bipelîne

Bila

bihna vî bajarî

hertim ji te  ».

Cîgeh şûna, ku bûyer lê digerin û diqewimin e, pêre jî di helbestê de hêmanekî giring e, ew kilîteke deqê helbestî ye, rê li ber xwener vedike, da derbas hindurê helbestê bibe, û wateyên wê bimeyzîne.

Pirên wêneyên vê koma helbestan ciwaniya xwe ji xebitandina dijberan werdigirin, ” di guhên kêlîkan de tenê bêdengî diaxife”. Ev wêne ne tenê demê zindî dike, û qulafê mirovan bi ser de dike, lê wê dike guhdar û hewesdarê bihîstinê, ta ku dikare bêdengiyê jî bibihîse, û li hêla din bêdengî jî wek mirov hatiye gewdekirin, û diaxife jî.

Di vê koma helbestan de, helbesta “Rûpelek Ji Lênûsa Jînê” zêde bala min kişand. Dem sar e, seqa ye, şahî ber bi mirinê de ne, welat birîndar e, lehiya mirovan ber bi koҫberiyê de diherike, sînor di bin piyan de diwestin. Ev tablowa şîndar û şînkêş, giyanên bê guneh ber bi diwaroja miҫiqî û ҫelmisî de dibezîne, û li ser sînoran ji xewê bê par dihêle.

Karwanê koҫeberiyê kolanên welêt bê deng hêştine, mirin û kuştin li ber her goşeyekê ҫavdêr in, darbestê li pey darbestê bi rê dikin, erd û ezman şîndar in, û goristan hîna jî têr nebûne.

Hemî xeml û xêzên buharê hatine wendakirin, pîrejin û pîremêran piştên xwe dane dîwarên sar, ҫîrokên azaran dirêsin, û destan li ber Xweda vedigrin, ku riya felatê li pêş wan durist bike.

Keҫ û xort li ҫeperên şer geşbîn in û giyanên xwe diyarî welêt dikin, dayikan piştên xwe dane kavilan, hem karwanên şehîdan dilorînin, û hem jî nameyên serkeftinan dilîlînin, pêre jî omîdên felatê her zindî dimînin.

Di beşê dawî de, tevayê jiyana gelê kurd wêne dike, ku ev gel di seranserî dîroka xwe de her tim êş û azaran diguvêşe, û şahiyan jê didoşe, û bi carekê jî reşbîn nebû ye, belê her tim geşbîn e, û pandiyê serkeftinê û rizgariyê ye.

Ev helbest tiragîdiya tevayê welatê Sûriyê, di van şeş salên dawî de, dide xuyan, û ji ҫar beşan pêk hatiye, her beşek xwener radestî beşê din dike. Beşê yekem belaya ku bi ser welêt de hatiye, diderbirîne, ew jî tev kuştin û xwîn û kavilkirin û koҫeberî ye.

Helbet ev tablowê xwînî dê di beşê duwem de xwînê biherikîne, karwanê darbestan li pey hevdu rêz bike, buharê biҫelmisîne, bergeh û penava êş û şînê û koҫberiyê fireh bike, û hesreta zar û zîҫan di dil û derûnên pîrejin û pîremêran de gur bike.

Lê li hember vê realîteya, ku tev de kuştin û xwîn û êş û şîn, û kavilkirin e,berxwedan jî divê. Beşê sêyem terxanî vê berxwedanê û baweriya serketinê ye, û beşê ҫarem geşbîniya serkeftinê ye. ” ҫav her tim ber bi aso ne, her tim ber bi aso ne”. bi vî awayî ev helbest yekîtiya zindî (biyologî) pêk tîne, her beşekî wê delametek heye, wê bi cih tîne, û hemî vêkra avahiya helbestê bi vî şêweyê ciwan pêk tînin.

Heyder Omer

Elmanya / Langenhagen

01.07.2016

BÛM ŞIVAN

Li ser…
danişteke westiyayî rûniştime
li şerê…

roj û şevên seqagirtî
temaşe dikim
û tayên

porê demê dijmêrim.


Bi tiliyên şevê
çavdêrên vî bajarî
dikim xewê
û bedena riya kadizê
li pêş xewnên buharî
dûz dikim..

Belê.. .
di vê kêlîkê de
ez bûm
şivana keriyê xewnan.

MIZGÎNIYA SIBEROJÊ

Li welatê min

Ewrên ducanî

Baraneke dilşad dibarînin

Serê xwe radikim

Silaveke germ li dîrokê dikim

Destana Şêx Seîd

Û Qasimlo dixwînim

Sirûda Ferînaz û Arînan

Li zimanê demê digerînim…

Çîrokên payîzan

Li bahozan sîwar dikim

Nema sozên mijdar

Guhên min hişyar dikin

Pêlên azadîxwazan

Mizgîniya siberoja welêt in.

RÊWÎTÎ

Ji demekê ve

pênûsa rûbadayî

li mergên rûpela sipî

bêje nemêjandine

Li geliyê bîranînan

raman..

bi derziya jibîrkirinê

bangekê nîgar dike

Fîncana qederê

bêdengiyê dinoşe

de were..

em destana xwe

bi hev re jiber bikin

bila rêwîtiya me

di siha

demine bextewar de

bi dawî bibe.

03. 06. 2015.

KURD IM

Kefecana şahiyê

Ji gewriya salan

Diherike ser zendên rojê

Di gemiya demê de

Rastî dibe leylan

Û kêlîk tîîîr.. tîr dibin.

Erêêê.. erê

Kurd im..

Govenda ah û azaran

Ji zû de digerînim

Hêviyên sêwî

Di nav lepên jiyanê de dilorînim

Milên xwe didim axînên welêt

Striyên êşan..

Giyanê mirovahiyê naxurînin

Lê..

Gupikên vînê

Di buxçika hestên min de dibişkuvînin.

Kurd im..

Bi zolikên coşê..

Zilfên meraqan..

Û pêlên lehengiyê..

Kefenê tariyê didrûm.

Zîpikên janan

Û hevcarê xeman

Bi taverojên hêviyan ko dikim.

Li şikefta tenahiyê

Xewê di rondikên qederê de difetisînim

Û hêlûna coşê

Li ser pişta xwe digerînim

Kurd im..

Bi malîkên hêsayî

Di helbestine şevînî de

Xewnên qaçax rewa dikim.

Ronahiyê..

Ji pêsîrên heyvê dinoşim

Û bi dengvedana xumxuma Ferêt

Awaza azadiyê

Li her çar demsalan dilîlînim.

DIYARIYA RONAHIYÊ

Şev bi hestên min

ez jî

bi tevleheviya wê

mijûl dibûn

û di çavên ezmên de

ronahiyekê…

li me dipa

hêdî.. hêdî

şevê xwe vedizî

û ronahiyê

siha gulekê

diyarî dêmên min kir.

24. 01. 2015

DEMSALINE ÇAVLIXEW

Demine rûzer

Bi gopala hebûnî

Li dahola jînê dixistin.

Coşa Havînê

Di nav hilma kovanan de miçiqî bû

Buharine tîxunav

Li ber sêbera kavilan hilketî bûn

Ne bilûra şivanan

Ne jî..

Hêviyên semazan

Dikarîn ew ji buxaza

Demsaline çavlixew rizgar bikirana

Tenê..

Xewnine çavşil

Di bin mitêla şevan de

Hêze xwe dikirin

Lê wan jî nikanîbûn

Tîbûna giyanan avdana…

DARA ZÊTÛNÊ PÊDAR E

Çiqas..

Pel

Di sepeta payîzê de

Fêrî semaya mirinê bibin

Û Tîrmeh û Gelawêj

Ji tîna Havînê xuh bidin

Dara zêtûnê

Her pêdar e.

Çiqas…

Top û tiving

Dawa Qamişlo û Efrînê

Qulqulî bikin

Û çiqas..

Nalînên tîbûnê

Gewriya demê zuha bikin

Û kenê rojê bidizin

Xumxuma Fetêt

Her bawernameya şahiyê ye.

Belê..

Aniha..

Nexşeya Kurdistanê

Tinazan

Bi meqesa Saykis Bîko ya zingarî dike

Di dêmên aso de

Şahiyekê dibişkuvîne

Û bi me re dikeneeee

û dikene.

WELATO

Gava pênûsa min

Li nêçîrekê digerî…

Hiş û ramanên wî

Di zimanekî de meyîn

Zimanê ku…

Di dilan de zîl daye

Ji evîna te ye…

Welato!!!

Gava

Evîndarê bêmiraz

Li yara xwe mêze dikir…

Axînên dilê xwe

Bi helbestekê hûnandin…

Kizotên sor

Û kela eşqa xwe

Tê de herikandin…

Ew helbest

Navê te ye… welato!!!

Gava

Bilbilên xeydok

Hînî awaza şahiyê dibûn…

Gul…

Dar…

Çiya û newalan

Sema dikirin

Ew awaz…

Ji xumxuma çemê te ye…

Welato!!!

Gava

Zarokên sêwî

Bi wênekêşê mijûl dibûn…

Reng

Ji keskesorê distandin…

Û wêneyê ala te

Bilind radikirin…

welato!!!

DI NÎVÊ ŞEVÊ DE

Gava heyv

bi min re dikene

û bajar hêmin dibe..

hêviyên nûbişkuvî

semayê dikin

û şevê li min pîroz dikin.

Gava bayê sibê

li deriyê min dixe

bangên dil..

li ber xêzên sor

radiwestin.

PERIYÊN HÊVIYAN

Stêrk…

Bi kovan diçirisîn

Tariya şevê

Bê fedî xwe li bajarokê

dilê min pêça bû

Û di çola hişê min de

hêvî raketî bûn.

Bi lêdana derî re..

Periyên hêviyan serxweş bûn

Û bi xunava buharê

Pirtûka temenê min

Xêz bi xêz geş kirin.

Bi dengvedana dengê te re..

Soz û peyman veciniqîn

Stêrk berkenî bûn

Û kirasê nûjiyanê

Bi ser bejna min de berdan.

Bi awirên dilgerm re..

Pênûsa çavlixew hişyar bû

Û di lênûseke bê nav de

Semînera bîranînan li dar xist

Hîngê…

Bêhna şevê teng bû

Û di paş rojê de…

xwe veşart.

NAVEK

Li ser stêrkan

min navek nivîsand

ew vebrûsî

û nema

miltanê rengeşevî

li xwe kir.

Li ser dêmên rojê

min ew nivîsand

ba û bager jê hilhat.

Di pirtûka dîrokê de

min ew veşart

bi strana jînê re

wek keçeke çeleng

serî hilda.

Min ew xist dilê xwe

û bi tîna evînê dorpêç kir

bi gupgupên dilê min re

awazeke xweş herikî..

KURDISTAN.

DI BÊDENGIYA ŞEVÊ DE

Li çoleke bê kes

gulistanekê hawar dikir

gulan….

xwe ji rengan şuştibûn

Nêrgizan….

bîra bîna xweş kiribûn

û sûsinan…

bêzarî diçêrand.

Di çavên bilbilekî de

baranek digerî

lê..

wî dareke tazî….

hêsayî dikir

Pênûsa min

pirsin dicûtin

bi serhildana rojê re

zimanê wê lerizî

û di guhên axê de

bersivên razayî

hişyar kirin.

HEYVA DILSOZ

Buharê xatir xwast

pelên min weşîn

dem kete xewê

û bêdengî

bû hevala min

Li asîmanê zelal

heyva rûliken

şîna min girt

û stiwê xwe xwar kir

Ji bo wê

min dil fireh kir

û sêdara bêdengiyê

li dar xist.

VEMEKE WÎ DERÎ

Rêwiyo…!

Min ji te re

buhara temenê xwe anî

pê agirê evînê gur bike

jîna rûreş têxe xewê

û ji min re xewnan bişîne..

Lo delalo…!

Ji bo şopa te rast bikim

di zeviyên

kulîlkên dilê xwe de

perperîkên eşqa te biçêrînim

û li ber tava hêviyan

wan serxweş bikim

deriyê wê dûrbûnê vemeke….

Li paş wî derî

tenêbûn..

nêçîra xeyalên min dike

zarokên tavê

xemgîniyê dihûnin

û tenê hêviyên beravêtî

bermayiyên çîroka me ne..

Looo rêwiyo..!

Zivistan çelmisî

buharê gul dan

tu bi kû de diçî?!

Carekê vegere

bila..

nêrgizên xulmaş

berken bibin

û bi kenê wan re

dilê min germ bibe

Carekê were

nama li rûyê min bixwîne

bi awirên xwe

hevdîtinekê bi deng bike..

Rêwiyo… vegere..

dûrî te

dareke bê sî me

min bike stêrk

û bi xwe re bimeşîne

yan jî…

xwe ji min re bihêle.

01. 09. 2014.

PÊNÛSA MIN

Bi pir zimanan binale

û bi dengê xwe

gora birînên kûr bikole

Ji rengê vê axê

gulên rengsipî biçîne

bila ezman

geş sema bike

Hingên perîşan

li peyvan sîwar bike

li pêş wan

riyên welatê şîlavê

dûz û serast bike

û di çavên min de

jînê vejîne

tu azad î…

pênûsa min.

DELALA MIN

Ji bo te..

ezê..

berî ava çem biherikim

gul û nêrgizan biçînim

û şûşeyê çarsaliya te

ji bihna wan mişt bikim..

Berî tîrêjên rojê

ezê rengan

ji keskesorê bistînim

û di paşeroja te de

wan raxînim…

Ezê..

dilê nazik

bi evîna dayikê

têr bikim

mûm û findan

di riya te de vêxînim….

Kenê te

Temenê te

Û nazdariya te

ezê bikim sirûda dayikekê

û li ser

lêvên çemê Efrînê

şîn rêkim.

07. 11. 2014.

NAME

Li ser lêvên ewran

min nameke azad berda

Li ew sibeha baranî

keskesorê..

dilopên baranê…

pelên darên zêtûnê…

û solînên rûliken

wan jî

wek min gotin:

Min bîre te kiriye…

23.11. 2014.

JÎN

Rûyê xwe yê reş veşêre

eger

hin rûpelên te dixwînim..

çirûsk vedimrin

stêrk diçelmisin

û li ser xaka xemgîn

kevir û zinar jî

dinalin..

Jînê..!

Ji pêt û pêlên te

em pir derdan

û piyalên taliyê

dinoşin..

Çima

tu xemsar î

ker û lal î

bi tariyê re dost û yar î?!

Ҫima hêviyên me diҫelmisînî ?

Heyv û ronahiyê

di zîndanan de

girtî û dîl dikî

Çima

di siha mijangên xwe de

aştî û azadiyê

nacivînî

û buhara me

nêzîk nakî?!!

Çima

giyanê me

bi bêhna rizgariyê

av nadî

û nexşeya Kurdistanê nakenînî?!!

XWEZÎ

Xwezî

stêrkek dûr û nêzîk

yan heyv bama

û tenê

li şevên zarokan

dîn û devliken vebrusîma.

Xwezî

dilopên baranê….

yan jî

hilma sibehan bama

û tenê

li gulistanên zarokan

bi mîvan bama.

Xwezî

gulistaneke mezin..

mezin bama

û hemû zarokên cîhanê

hembêz bikirana.

Xwezî

vokaneke herkandî

yan jî

lehiyeke bê sînor bama

minê

kelehên zorê..

dilbikîn..

û kujerên zarokan..

bikirana kulxaneke bê reng

û li şûnê

lîstgehên zarokan

ava bikirana.

ÇIVÎKEK

Çivîkek

ji refê xwe veqetî

biyaniyê….

birînên wê dinikilandin

dem…

dibûn beyaban

û kovan diçêrandin

Dûr…

nêzîk….

carina bi şewat

û pir kêm bi hêvî

bihna welêt

û bîranîna baskên azad

keriyê xeman…

ji ser deşta giyanê wê

vedigerandin

Eger rengê sor..

bîna kuzûrê..

û giriyê zarokan..

di bejna welatekî de darivin

çivîk jî dibin penaber.

EY DERYA

Her ku

di dînbûna te de radigerim

pêlên dilgerm

mîna bayekî westiyayî

di kolanên rojên min de dibezin…

Her ku

Awirên zîz

dibin dengê te

tu dibî

şivanê xeyalên min

û di newqa rojan de

em li melevaniya

bêdengiyê temaşe dikin.

Her ku

Lêdanên dilê te

dibin

awazên bilûra demên min

tabloya xewnan

di ekrana çavên min de

hêviyan temaşe dike

û simfoniya mandinê

sermest dibe

Ey deryayê...!

Pûtên felekê..

û demên seqagirtî

di hinava xwe de

noq bike.

Bila carekê

ahenga bextewariyê

di ekrana…

çavên min de

bihuştî li darkeve.

NAMA TE

Bêjeyên nama te xeydok in

Çima

derfeteke jibîrkirî

pênekê em ji bîr kirin?

Nama te

xunavî herikî bû

û bêjeyên nazik

ji bîna sibehê bûn

çima

kenê nêrgizan

dereng maye?

Di nameya te de

rengê sozekî

tîbûna dilê te

û şahiyek digerîn

loma

min riyên hatina te

ji lêpandinê westandin….

Xewna min dirêj bû

çavlirêbûnê reş girêda

bi helbesteke evînî

min şev

û peyalên bêzar

nîvkenî kirin.

GAVA TU DIÇÎ

Gava tu diçî

awirên te

di giyanê min de

meyandî dimînin

Deng..

û tîna çav û lêvên te

di landika

dilê min de dimînin

û şevên qeflok

bi wan dilgerm dibin

Dema tu xatir dixwezî

nêrîn û hêvî

stuxwar dibin

û baraneke tirsok

solînên tî şil dike

Çûna te

xulmaşiya demê ye

zor e…

helbestên min

ji bo bangewaziyê bin

tu helbesta jiyana min î.

24. 05. 2015.

BI XEM MEBE

Eger te dît

stêrkên asîmên

stranên payîzê li ezber kirin

û di nav pêlên şevê de

destanên koçberiyê

hembêz kirin

bi xem mebe

Eger te bihîst

xewnên nûgihiştî

miltanê reş li xwe kirin

û di bin giraniya

mitêla jiyanê de

hêvî xulmaş in…

bi xem mebe

Eger

Rondikan..

sînorên bêdawî

teşe kirin

bê xem be

Ji bîr meke

şîlava jiyanê

dilooop… dilop

ji dînbûna awiran diherike

û li ser riya sozekî

dibin derya….

MEYA JÎNÊ

Di bin sîwana

rojên xwînzê de

xewnek hişyar bû

piştî…

pir lukmandinên kelemî

ji meya jînê

têêêêr.. têr vexwer..

02. 01. 2015.

PÊLÊN ŞAHIYÊ

Li sibeheke avdarî

sîmfoniya şadîmaniyê

û awazine lihevhatî

di nav lêvên aso de

kenok herikîn

Dêmê sibehê…

û tîrêjên rojê…

çîroka berên buharê

hembêz kirin

Li zeviyên dilê min

xemla hêviyekê…

rengê berbangekê

û karwanê evînê

destana çavlirêbûnê ristin

evîndarooo.

JIYAN Î… TU

Birûska ewrên min î

di şevên min de

mûm û find î.. tu

Berbang î…

gelawêja te me… ez

leylan e jiyan

eger dûrî min bî… tu.

ZÎLDANA EVÎNÊ

Zîldaneke pîroz

Ji bo te

Belê.. tenê ji bo te

Di dilê min de mezin dibe

Ew…

Evîna te ye.

Ev bax

Ev sorgul

Ev xunava tî

Û peyalên kewserî

Li benda

Pelandina pinpinîkên te ne

Çivîkên lêvan

Azad bifirîne… azad

Bila

Destana wê bêdengiyê

Bi tîna evînê

Bişewite.

RAMÛSANEK

Da ser lêvan

Şûşeyê meya jînê

Zelal herikîn

Solavên hestan

Derd… kovan û nalîn

Ji şaxên roj û şevan hatin xar

Min got:

Bes e…. dilo

Meke gazî

Guh neda min

Da min ramûsanek diyarî

Hechecûkên evînperest

Gerandin govend û dîlan

Hîn serxweş in

Dil û giyan.

Dilê min…

di nav lêvên payîzî de

hawar dike

tu li kû mayî

azadîxwezooo..?

DÎLBERA TE ME

Hevok..

ji bêjeyên tengijî

zîl nadin…

Sarbûna bêjeyan

helbestan nahûne

Tîna hestan…

Hevok û bêje û helbest e

Li her sibehê

pênûs.. hawar e..

û xewnên baranê

helbestên bejî dilorînin

Bibe

roja sînorên dirêj

yan gerdenê çiyakî bilind

li nava demsalên te

keskesor û xunav im.

Bibe buharek

di berbangên serxoş de

min bike reng

li gul..

û kulîkên xwe bipexşîne

Dîlbera te

welatekî bê sînor im

çima deryayên te

ne azad in?

05. 07. 2015.

EVÎNA TE

Xama pênûsa min

Ji eşqa te ye…

Xwîna damarên min

Ji evîna te diherike

Ev dil

Bi te pêdar e

Dûrî te….

Jiyan xew ve diçe

Bê te

Tune me… ez

Tenê….

Bi evîna te heme.

BAWER BIKE

Tenê

hechecûkên eşqa te

kanin

di asîmanê dilê min de

bi dilşadî bifirin..

Tenê

li ser sîngê te

baskên çavên min

giran dibin

û xewn bê sînor dibin.

Tenê

li ser lêvên te

tîp û bêje

karin can

bi evînê de berdin..

Dûrî te

naxwezim

ji xewa mirinê

şiyar bibim.

05. 11. 2014.

HEYA KENGÎ

Dipirsim..

ta kîngê?!!

Çima

payîza xemsar

mil hilda

û bersiva min neda?

Çima

buhara rengîn

rûyê xwe guhart

û got:

Li hevdîtina

gul û bilbilan mêze bike?

Çima

şeva xeydok

xwe li heyvê pêça

ronahî guvaşt

tarî barand

û bersiv rêwindayî ma?

Bi baskên matmayînê

pirsa min

li cîhanê geriya

bersiva xwe

di nikilê pênûsekê re dadirivî:

Heya tu..

Ji bo min

Bibî..

Çav û dil!!

ŞANOYA ŞEVÊ

Eger

hêminiya şevê

bajarê dilsoz dike xewê

xewn û xeyal

sîngê min didin ber pêlan

dîmen dubare dibin

û tîpên navê te

dibin çîroka şanoya şevê

tenê

dil..

hest..

canê min..

û kenê te..

dibin temaşevan.

SOLÎN

Gava

bi xunava sibehê re

awaz nazik dibe

û nêrînên tî

giyanan dipelînin

dem….

dibe ramûsaneke dîn…..

Dema ku

Ba..

Helbestekê

ji pirtûka çavan dixwîne

buharek…..

di siha kêlîkan de

kenê bextewariyê şeh dike.

Lê..

eger sibehek

payîzî reng vedide

melûlî…

kenê solînan didize.

LI TE DIGERIM

Di hevpeyvîna

heyv û stêrkan de

li awazên dengê te

guhdar im

Di tabloya

çiyayên serbilind

û deştên sîngfireh de

li bedewiya bejna te

dimeyzînim

Di peyala

xewna şevên vala de

bi xunava lêvên te

sermest im

Di helbesteke

bê sernav de

nasnama te dixwînim

Li ser

pelên darên zêtûnê

di nav lêvên solînan

û di awirvedana

dîwarên zîndanan de

li te digerim welato….

li te digerim.

10. 07. 2015.

ŞEVEKE SAR

Hêvî..

di hembêza şevê de

bê ken in

Heyv û stêrk

bê peyv..

dîlan û awir in

Lorandin…

rondikên çemê Efrînê…

û bêzariya kolanan…

nexşeya deman in.

.

31. 07. 2015.

LI BENDA YASEMÎNÊ

Meqesokên nîgaşan

dûûûr dûr firiyan

Şev kal bû

û gelawêjê

bermayên xewnan

di paşela berbangê de

dikirin xewê

lê…

ez û heyvê…

hîn

li benda yasemînê ne.

20. 08. 2015.

JI ZÛ VE

Ji zû ve

bi kenê awirekê

û peyvên heyvê distirêm

Pêlên payîzê

bi awazên bilûra hevdîtinekê

tep dikim

Kerbûna kolanên birçî

bi biskên rojê diçirînim

û bi ahînên helbestê

çîroka…

Efrînê dirêsim.

05. 08. 2015.

LEYLAN

Li keştiya şevê

Sîwar dibim

Ji kenê heyvê

Keziyên hêviyan dihûnim

Kerwanê xewnan

Li asoyekî bêdeng rêdikim

Bi agirê coşê

Kaxeza dûrbûnê

Û sînorên dirêj dişewitînim

Bi dengê dîkê sibehê re

Ji pêsîrên leylana xapînok

Kovanan dinoşim….

20. 08. 2015.

KOÇBERO

Li kolanên vala

guvguva bê

giyanê min diqefilîne…

û nalîna rê

li benda

gavên pîroz e

Qêrîna zarokan

di helbesteke bêdeng de

xewnan dinikilîne…

De were koçbero

êş û kovanan

ji dawa

demsalên sêwî derxîne

Kevokên hêviyan

bi baskên coşê bifirîne

eger tu nehatî

awazên eşq û bêriyê

ji noteya

sîmfoniya xwe biqetîne

û li ser Efrîna min

melorîne…

02. 09. 2015.

LI VÎ WELATÎ

Pir dixwazim

bi keskesorê şa bibim

lê…….

ew jî yekrengî maye..!

Dixwazim

bi stêrkan re

şevbuhêrkekê li dar xînim

lê…….

şev sêwîbûnê diborînin

Hêvîdar im

demên sar

bi barana şahiyê bişom

lê….

ewrên vî bajarî

ziwa dibezin.

Li demsalan digerim

lê….

Tenê ya aştî

û xunavê koçber in.

29. 09. 2015.

XEWNA WELÊT

Ji hembêza bêzariyê

Xewnan kom dikim

Li bedena helbestekê dalînim

Kilê ji çavên şevê didizim

Nexşeya welatekî birîndar

Bi tiliyên xemxweriyê

Li ser sîngê zemînê radixînim

Rondikên helbestê

Axa şewitî şil nakin

Ne jî..

Gurbûna êgir

Di hinavan de vedimrînin

Ew..

Di hembêza koçberiyê de dilolijin

Û bi dawî nabin..

ÇAVKILDAN

Li ber mûmên nîgaşan

jidayîkbûna helbestekê

di ekrana şevê de

tazî berdidim

û mijangên hêviyan

ji lavêjan

kil didim

de ka bibêje

pîroz be.

10. 10. 2015.

AWAZÊN PÊDARIYÊ

Hîn..

pelên darên zêtûnê

sirûda mayînê

di guhên vê xakê de dixwînin

û di bin

neynûkên jiyanê de

tava omîdan dirêsin

Hîn…

Kenê berbangê

û xunava sibehê

li ser tayên porê demê

kulavê eşqê radixînin

Hîn…

guvguva bê

awazên pêdariyê

li bilûra şivanan

tomar dike

û kirasê sêwîtiyê

li bedena kolanan diçirîne

Hîîîîn… û hîn..

xama pênûsê

hêviyên li ser pişta leylanê

di helbesteke hêsayî de noq dike

û qermûçekên roj û şevan

bi kenê xwe

dûûûûz… dûz dike.

21. 10. 2015.

KELA RAMANAN

Di dawa roj û şevan de

Axînek dilolije

Mûmên peymanan vedimrîne

Û bi dasa kovanan

Pala kêlîkan dibe.

Di bin kelema demê de

Reşbeleka çîrokekê

Ji lêvên helbestê

Kovanan dimije

Li meyxaneya jînê

Kela ramanan

Di ser hev werdibe

Berbang dikuxe

Û di navbera mirin û jînê de

Tenê gavek dimîne.

PÎROZBAHIYA ROJÊ

Li vê sibehê

ne wek hercar

roj zû ji xew rabû..

min pirsî: Çima?

Got:

Ta ku ramûsanên pêdariyê

diyarî lêvên Şengalê

û rengên….

ala azadiyê bikim

Pertewên wê

semaya

şanaziyê dikirin

Û..

di dîlana

spasiya Pêşmergan de cûm.

DÎDEVANIYA HEYVÊ

Li welatê min

tenê heyv dîdevan e

û ji hişkbûna

gewriya zaroktiyê

kovandar e.. ew

Di ezmanekî bi tirs de

tenê heyv..

li ser termê solînan

nimêja dawiyê dike…

li her şevekê

heyv xemxwer e

birînên xaka welêt…

û rengê hawaran

di çavên ezmanan de

tomar dike

Li sînorên kîndar

û li çeperên lehengiyê jî

dîdevan e.. heyv

20. 11. 2015.

GAVA LI MIN DIBÎ MÊVAN

Gava li min dibî mêvan

peyv…

miltanê xeydê

ji xwe dikin

Berve

rodanka kenê te dibezin

kul û keser dimiçiqin

tenê tu..

di çavên min de dimînî..

Gava li min dibî mêvan

ken û girî tevlehev dibin

pêlên şahiyê

bin guhên demê dikevin

ji çîrokekê re

dibin sernav….

Gava dibî şivanê kêlîkan

bi awazên bilûra te re

dem hêsayî dibe

û ez…dibim bêrîvan.

KURDO

Kenê te..

baskên seqema

vî bajarî diperçiqîne..

û şîlavê

diyarî mêşên perîşan dike..

Peyvên te…

alafa agirê hêviyan

di tenûra dilan de

bilind dike

û awazine cuda

li bilûra çemê Efrînê

tomar dike

Loooo kurdo..

xunava kenê xwe

bi ser rûyê

Efrînê de birjîne

Bi tiliya peyvên xwe

giyanê wê bipelîne

bila

bihna vî bajarî

hertim ji te bê.

10. 12. 2015.

SALA 2015ê

Rast e…

cilên te

ji derd û kovanan

pînekirî bûn

Li bîra min e

destpêka awirên te

bêzariyek nîşan dida

lê şahiyek jî

di gewriya te de hebû

Erêêêêê…erê

te temenê min dihêra

lê di tûrikê te de

meraqek jî

berkenî dibû

Nasnameya te

hem birîn…

û hem şahî bû

Rast e

di goristana demê de

tu hatî oxirkirin

lê ji bo bîranînan

ezê li ser kêlika te

spasiyekê nîgar bikim

belê

destpêka Buhara te

gul û bilbilek

li hev civandin.

31. 12. 2015.

XEWNEROJK

Hilma tenahiyê..

û vedenga axîneke kûr

bedena çiyayê Lêlûn

dilerizînin…

Tajanên sibehê

robarên xema çemê Efrînê

gurgîn dikin…

û çateriyên hêsankirinê

di bin mij û dûmên de

binax dikin.

Tîpên dilteng

li ser lênûsa

dîwarekî nîvhilweşî dimeyin

Êş li ser êşan pal didin

di perestgeha xewnan de

tenê tûtî û tawis

radigerin.

Li asoyekî rengîn

pûtên ezîtiyê

bi dilsoziya peyvan

hildiweşînim

Hemû stranên rojê

li ser

dêmên nêrgizên tî

dinivisînim.

Carina

di guhên vî bajarî de

helbestên lehengiyê dixwînim

û carina jî..

xewnerojkên pelandî

dixim govenda azadiyê.

EY FELEK

Kêlîk…

derd û kul

û çîrokdirêj in

Çend roj in

di deryaya jînê de

melevaniyê dikim

û pêl

min radestî pêlan dikin

Parsa demên kenok dikim.

Kî tê jê dipirsim:

Çima

di newqa bêzariyê de

helbest zîndankirî ne?!!

Çima di hembêza şevan de

stêrkeyar dinalin?!!

Çima perestgehên şahiyê

kilîtkirî ne?!!

Ey felek

çima bêbext î?!

te tîrek li min da

birîn kirin dil û hest.

TABLOYEKE BÊDENG

Kêlîkan

kayîka bêdengiyê kirin

derbûn li min

derd û êş û kul

Ewrên pîr

li mijangên min civiyan

barana şor barî

û tu..

ji çavên min

hatî xwar.

BÛKA AVDARÊ

Bilûra Rêbendanê

stranên biskên baranê

jiber kirin..

Di gewriya

guldanka hêviyan de

awazên gurmîniya ewran

tomar kirin..

û bakî saaaar… sar

newqa kolanan

pêçabû…

Hestên koçber

û sîmfoniya dudiyê Avdarê

evîndariyek hene kirin.

19. 01.2016.

ZOR E

Pir zor e

ku kulîlkên meraqan

li çateyên aramiyê veşêrim

Pir giran e

ku keriyê gazinan

di gewriya bêdengiyê de

kedî bikim

û tereza dûrbûnê

ji ser delavên dilan

bi alî dim.

Dijwar e

ku kulîlkên mêst

rojiya eşqê bigrin

û pinpinîkên tî

ji hembêza nêrgizan bifirin

Belê…

Baran..

peyalên xwe

ji çavdêriya

hevdîtinekê dadigre

Zor dijwar e

ku çikçika diranên sibehê

di guhê Havînê re

derbas bibe

û tavên rojê

bê stran bimînin

Çênabe

ku pênûs

li helbestê bibane

û pêlên coşê

li ser awir….

û kenê berbangê nehûne.

EZ Û ELENDÊ

Berbangê

çavên asoyekî bişkuvandin

û li beyabanên dil

tavek meraq barand….

Vebrûsandina gelewêjê

awirine dîn

û awazên zîz

diyarî sibeha min kirin

Min soz da elendê

ku bere

dîlana şahiyê

em bazdin………..

02. 11. 2015.

JI QÊRÎNÊN TABLOYEKÊ

Ji bihna guleke qirmizî

min pir şûşe mişt kirin

li ser sîngê bê rijandin

ma qey rodanka mala te

ne vekirî bû?!!

Ji vedenga axînekê

min pir û pir name

li ser baskên hingan

siwar kirin

û bere

demên te rê kirin

ma ew negihîştin gulistana te?!!

Ji lorandina çar dîwarên sêwî

min gurzek awaz

li bilûra şevê tomar kir

ma tu li ahenga heyv û stêrkan

ne beşdar bû?!!

Bi derziya coşê

û deziyê bêriyê

min çîroka vê evînê rist

ma te

ew nexistiye pirtûkxaneya xwe?!!

3.2.2016

ŞEHREYARO

Her rondikek

ji çavên zarokan..

her lorandinek

li ser zimanê dayikan…

her dîwarek

li vî welatî…

hezar çîrokên bêzar jiber kirine.

Na… na…

ne Şehrezad in…ew

ku çavên te

radestî xewê bikin…

xewê ji çavên mirovatiyê

difirînin… ew

Her bostek ji vê xakê

bi çîrokan avis e..

çîrokên bi terez in..

xwînzê ne…

li ser dilan

fîşek û tîr in..

çiyayê bejinbilind dilerizînin…

volkanên xewkirî

dîn û har dikin..

çavên zemînê qul dikin..

Şehreyaro..

pênc sal in

dar û kevir û zinar

çîrokbêj in

lê çi bikim

guh ker in

kes nabihîse…

tenê li çîrokên Şehrezadê

guhdar in… ew.

DILDAR IM

Bi xewnên kenok

Heyvê oxir dikim

Bi ramûsanên berbangê

Çavên sibehê kil didim

Ji keziyên tavê

Hêviyan dihûnim

Û bi wan

Porê şevê şeh dikim…

Belê… ez hêvîdar im.

Ji ewrên payîzê

Barana şahiyê didoşim

Bi coşa hestan

Beyabanên bêzar cot dikim

Û di bin neynokên xakê de

Tovên evînê diçînim…

Di perestgeha jînê de

Nimêjvana evîndariyê me

Û li dawiya helbestê

Tîpeke kenok im.

Ji ewrên sipî dadirivim

Bi awirên fedok

Lêvên asîmên dikenînim

Li ser pelên zêtûnê xunav im.

Bi ava çeman re diherikim

li pêlên deryayê sîwar dibim

Ji rûbarên hestan pêldidim

Bi nêrgizên tî re diçelmisim

Bi solînên Buharê re dibişkuvim.

Belê…

Vejîn im… ez

6.2.2016

XEWNA ASÊMAYÎ

Tajanên sibehê

Û tiliyên tavê

pir xewn hişyar kirin..

tenê xewnek

di reşika çavên min de asê ma..

Û hîn..

bi tîna peyvên zîndankirî

keziyên helbestekê dihûne….

15.2.2016

NASNAMA EVÎNÊ

Avdarê..

navika du rojan birî..

min jî

ji buxçika demê

kenek revand

û nasnama evînê

mor kir…

2.3.2015

AVDASA DIL

Sanciyên şevên zivistanî

Demê ditevizînin

Û tenûra meraqên yeksalî sar dikin.

De were buharê

Bila yasemînên şahiyê

Li zeviyê kêlîkan bihinê bidin

Bila dil…

Bi xunava sibehên kelogirî

Avdasa hêsayîbûnê bike.

11.3.2016

BUHARA WELATÊ MIN

Vedenga lîliyên diya pakrewanekî

Pişta berbanga azadiyê duxrîne

Kenê ala rengîn

Di destê zarokekî birçî de

Meşka sêdara sêwîtiyê dihejîne

Berevaniya şervanekî Kurd

Diranên şevên dirêj ko dike

Û baskên bindestiyê vedirûçiqîne

Sirûda pêdariya gelê min

Tiriyê serhildanê

Li ser lêvan datîne

Û aso berkenî dike

Erêêêê.. erê

Gelawêja buharê vedibrûse

Li ser sînorên welatê birîndar

Gul û nêrgizan dibişkuvîne

Û di damarên demê de

Şahiyekê dirêse

Va ye..

Buhara welatê min li ber derî ye

Bila sîwarên peyvan

Li ber argûnê ezeziyê

Xewnên xwe germ nekin

Rengên buharan netên dizîn.

18.3.2016

XEWNÊN ELENDÊ

Katjimêra axî

Bi ser xwe de diponije

Bi dilekî sar..

Ji tiliyên demê dadirive

Û temenê şahiyê ji bîr dike

Carina..

Ji demsalên xwînî diqefile

Çavan

Li pey hêviyan melûl dike

Û…

Di dergûşa bêzariyê de

Dilan dilolijîne.

Carina..

Baraneke bê coş

Bi ser giyanên westiyayî de dibarîne

Bi xewnên elendê

Gîsnekî kûr

Li govdê tariyê dixîne

Di damarên demê de

Birînên devqîç

Û zincîra xeman dihelîne.

Rêwiyo…!

Welat pir xweş e

Were

Bi hev re

Em ronahiyê

Ji memikên elendê binoşin

Bihuşta welêt

Bi solînên şahiyê

Û xewnên azadiyê

Bixemilînin.

RÛPELEK JI LÊNÛSA JÎNÊ

  • 1 –

Azarî mîna solînên berfê

Bi aramî

Bi ser govenda demê de dibare..

Sekeratên şahiyê

Yên ji gewriya welatekî birîndar

Diherikin ser dêmên rojê

Û sirûdên koçberiyê

Yên her kêlîkekê

Li ser lêvên sînorên westiyayî dubare dibin

Giyanan

Berve beyabanên bêzariyê dibezînin

Û çavên şevê nîvgirtî dihêlin.

-2 –

Belê..

Li welatê min

Kolanan stranên bêdengiyê jiber kirine

Deşt, gund û bajarokên me

Bûne darebest û mirin

Aso..

Kirasekî reş bi ser bejna xwe de berdaye

Û goristan jî hîn birçî ne

Buharê..

Xwe ji çîvçîva tilûran

Û kenê nêrgizan şuştiye

Û bi xemgîniyê ducan bûye.

Kal û pîran..

Milên xwe dane axînên payîzê

Kevirên çîrokên kovanbar

Di mistên xwe de dişon

Ayet û sifre-tekwînên mayînê dixwînin

Û li mizgeftan

Nimêja xelasiyê dikin.

-3 –

Keç û xortên ku ji pelandina zaroktiyê têr nebûne

Ji welatê şîrîn re canfîda ne

Keziyên xakê bi xwîna xwe hene dikin

govenda azadiyê gumreh dikin

Dayikan..

Piştên xwe dane dîwarên nîvhilweşî

Hêviyên sêwî

Di nav lepên jînê de dilorînin

Nameyên zarên sînor sotandine

Û zemîn guwaştine dixwînin

Malên wêran bûne

Malbatên pijiqîne

Karwanê pakrewanan ku her sibehê oxir dibe

Lehiya rondikan diherikînin

Lê çavên pandiyan li aso ne.

-4 –

Xwedêyo…!

Gelê min

Xewn û hêviyan di nav êgir de dipêçe

Keziyên gund û bajarên min

Bi tîrêjên eşqê şeh dike

Û bi vîna mayînê dihûne..

Bi ser çiyayên dilsoz de pal dide

Û li ber awaza xumxuma Ferêt û Dîcleyê û Efrînê

Bê jimar

Dîlana kul û derdan digerîne

Û çav her tim ber bi aso ne

Her tim ber bi aso ne.

TABLOYEK JI JÎNÊ

Dem..

Kesereke kûr dikişîne

Doşeka rojê

Û palgeha şevê

Di xaliya bendewariyê de digevizîne.

Xem..

Bi me tesele dibe

Û kizotên sor

Ji lingên demê re dike xilxal.

Giyan jî..

Di navbera dem û xemê de

Bi mestî dilolije.

DEM DEWRAN E

Berî demekê

Li çol û beyarên temenê vala

Tîrêjên rojê yên dawî

Tûrikê janan

Di Bîra Qederê werkirin

Şahî li me hilhat

Dem..

Bû kûpê kenê binefşan

Û hechecûkan

Nênûkên buharê xidad kirin

Meraq…

Û rengên coşê

Li ser mizgefta jînê kenîn

Û meqesokên xewnan

Hêvî nazik.. nazik nikilandin

Me jî..

Hestên xwe

Di çemê hêsayîbûnê de

Tazî berdan

Lê…

Dibêjin: “Dem dewran e

Geh ba…

Geh jî baran e”

Me nizanîbû

Ku baca kenê rojê

Tarîtiya şevê ye

***

SEMAYA BÊZARIYÊ

Li ser bêdera bendewariyê

Temenê bêzar

Rûpelên xwe li ba dike

Di gewriya giyanên miçiqî de

Kaniya tîbûnê diherike

Û di guhên kêlîkan de

Tenê bêdengî daxive

Li ber lingên demê

Hest….

Semaya azariyê dikin

Jîn….

Wek aveke zelal

Têde xuya dibin

Pir xem û xeyal

Şev

Miltanê xwe li rojê dike

Gerdûn teeeng… teng dibe

Ardê tenahiyê

Dibe nanê roj û şevan

Û semaya bêzariyê dawî nabe…

19. 04.2016.

NAVEROK

– PÊŞGOTIN ……………………………………………………. 4

– BÛM ŞIVAN ……………………………………………………. 12

MIZGÎNIYA SIBEROJÊ ………………………………….. 13

RÊWÎTÎ ……………………………………………………… 14

-KURD IM ………………………………………………………… 15

– DIYARIYA RONAHIYÊ …………………………………… 17

– DEMSALINE ÇAVLIXEW …………………………………… 18

– DARA ZÊTÛNÊ PÊDAR E …………………………………. 19

WELATO ………………………………………………………… 21

– DI NÎVÊ ŞEVÊ DE ………………………………………… 23

– PERIYÊN HÊVIYAN ………………………………………. 24

NAVEK ………………………………………………..…………. 26

– DI BÊDENGIYA ŞEVÊ DE ………………………………. 27

– HEYVA DILSOZ …………………………………………… 28

– VEMEKE WÎ DERÎ ……………………………………….. 29

PÊNÛSA MIN …………………………………………….. 31

DELALA MIN ……………………………………………… 32

NAME ………………………………………………………. 34

JÎN ……………………………………………………………. 35

– XWEZÎ ………………………………………………………. 37

– ÇIVÎKEK …………………………………………………….. 39

– EY DERYA ………………………………………………….. 40

– NAMA TE ………………………………………………………. 42

GAVA TU DIÇÎ ………………………………..………………. 44

BI XEM MEBE …………………………………………….. 45

– MEYA JÎNÊ ………………………………………………… 47

– PÊLÊN ŞAHIYÊ ……………………………………………. 48

– JIYAN Î… TU ………………………………………………. 49

– ZÎLDANA EVÎNÊ ………………………………………….. 50

– RAMÛSANEK …………………………………………….. 51

– DÎLBERA TE ME ……………………………………..………. 53

– EVÎNA TE ……………………………………..…………….….. 55

BAWER BIKE ………………………………………………….. 56

– HEYA KENGÎ ………………………………………………. 57

– ŞANOYA ŞEVÊ ……………………………………………. 59

SOLÎN …………………………………………………………….. 60

– LI TE DIGERIM ……………………………………………. 61

– ŞEVEKE SAR …………………………………………..………. 63

– LI BENDA YASEMÎNÊ …………………………………… 64

JI ZÛ VE ………………………………………………….………. 65

LEYLAN ……………………………………………….…………. 66

KOÇBERO ………………………………………………………. 67

– LI VÎ WELATÎ ……………………………………..…………… 68

– XEWNA WELÊT ………………………………………….. 69

– ÇAVKILDAN ……………………………………..…………….. 70

– AWAZÊN PÊDARIYÊ ………………………..…………….. 71

– KELA RAMANAN ………………………………….…………. 73

PÎROZBAHIYA ROJÊ …………………………………….. 74

DÎDEVANIYA HEYVÊ ………………………………………. 75

GAVA LI MIN DIBÎ MÊVAN …………………………… 76

KURDO ……………………………………………………… 77

SALA 2015ê ………………………………………..……….. 78

XEWNEROJK ………………………………………..………… 80

EY FELEK …………………………………………………… 82

– TABLOYEKE BÊDENG ………………………………….. 83

– BÛKA AVDARÊ …………………………………………… 84

– ZOR E ……………………………………………………….. 85

EZ Û ELENDÊ ………………………………………..………… 87

JI QÊRÎNÊN TABLOYEKÊ…………………………………. 88

– ŞEHREYARO…………………………………….……………..… 90

– DILDAR IM ………………………………………..…………… 92

– XEWNA ASÊMAYÎ …………………………………………… 94

– NASNAMA EVÎNÊ ………………………………………… 95

– AVDASA DIL ………………………………………………. 96

– BUHARA WELATÊ MIN ………………………………… 97

– XEWNÊN ELENDÊ …………………………………..……… 99

– RÛPELEK JI LÊNÛSA JÎNÊ ……………………………….. 101

– TABLOYEK JI JÎNÊ …………………………………..……… 104

– DEM DEWRAN E ……………………………………….…… 105

– SEMAYA BÊZARIYÊ …………………………………….. 107

– NAVEROK ………………………………………………… 108

اترك رد

إملأ الحقول أدناه بالمعلومات المناسبة أو إضغط على إحدى الأيقونات لتسجيل الدخول:

شعار وردبرس.كوم

أنت تعلق بإستخدام حساب WordPress.com. تسجيل خروج   /  تغيير )

Google photo

أنت تعلق بإستخدام حساب Google. تسجيل خروج   /  تغيير )

صورة تويتر

أنت تعلق بإستخدام حساب Twitter. تسجيل خروج   /  تغيير )

Facebook photo

أنت تعلق بإستخدام حساب Facebook. تسجيل خروج   /  تغيير )

Connecting to %s